Zo nu en dan gebeurt het, er komt een stem, een liedje voorbij die je in één keer pakt. Nieuwsgierig ga je luisteren naar meer en je gaat je verdiepen in de persoon van wie die stem en dat liedje zijn. AURE (Aure Delaroiere) is de naam! Aure’s mix van talen is vloeiend met beschrijvende passages in het Engels, de poëtische klank van het Frans en de inherente warmte van het Spaans. De arrangementen zijn subtiel en dienen als decor voor de hoofdrolspelers: Aure’s natuurlijke zalige stem en haar opgewekte gitaarspel die er zachtjes onderdoor draaien. Met haar nieuwe album “Printemps” laat Aure de grenzen tussen kunst en muziek vervagen door de verhalende kracht van haar liedjes, zelfs als je de taal niet helemaal begrijpt. Haar liedjes roepen dezelfde emotionele kracht op als ‘Ne Me Quitte Pas’ van Jacques Brel en haar stem doet zo nu en dan denken aan die van Nico. Mis dit concert niet want het kan zo maar zo zijn dat we haar, binnen niet al te lange tijd, niet meer in de kleine zalen kunnen bewonderen.